9/3/2007 - SON MISRALARIM...
ve ben bir parça daha eksiliyordum günden...
dünden daha ağır -bugünden eksik...
yarından bi haber!
aldığın havayı solumaktan ibaretti
yaşamın ta kendisi...
gamın bir teli sesin sesindi
acılarım soğuyana kadar yeterdi bana...
ben geceleri uykumda seninle küçük oyunlar
oynarken ,senin başka kollardaki daim/iyetin
beni sarsıp hırpalıyordu....
bir anatomi çizecektim duvara hiç bilmediğim...
zamanım boşa değildi..
keşkem ve pişmanlık kaygım olmadı hiç...
güçlü oldum hep boynumu eğmeden
ve yenilmeden soğuk akşamlara...
ve karanlık sokaklar sarmalayamadı beni hiç...
ben her daim sessiz bir senfonideydim...
tüm resitallerin ve yazılan tüm sözlerin en güseli!!!
lakin zamandan çalınmış bir düş...
zamanın getirdiği yanlış bir hayat
ve oynadığın kötü rol için kırgınım sana...
bir söz var...: ''ucuz bir film gibi başından sonu belli''
işte kısa özetindi senin...
oyuncusu belli seyircisi belli...
oysa ben hiç kullanılmamış anılarım
ve kırılmamış hayallerimle geçtim her defasında
yılmadan yolundan.....
hava alacaya bürünmüş olsada güz gibi
gündüz gibi gelirdin bana...
üstün başın toz olsada sevda kokardın yanıbaşımda...
kentteki kaçışım dize geldi...
bense hiç dokunmadım sana...
kaldıki sen oyunun mızıkan çocuğu
arkana baktığında oyun bitmiş
ellerin boş yüreğin sarhoş olacak...
kan ağlasamda acılarına bir mısra
daha ekleme diye bu kentten...!
son mısralarımı yazıp...
gidiyorum.....
| 
